کارگاه آموزشی مجازی آقایان همسفر - وادی چهاردهم و تآثیر آن روی من
چهارشنبه 17 شهریور 1395 ساعت 15:14 | نوشته ‌شده به دست همسفر محمد | ( نظرات )


یازدهمین جلسه از دور سوم سری کارگاه های آموزشی مجازی آقایان همسفر کنگره 60، با استادی کمک راهنمای محترم آقای رضا قلی پور و با دستور جلسه "وادی چهاردهم و تأثیر آن روی من" برگزار گردید.

آنچه باور است، محبت است و آنچه نیست، ظروف تهی است. من که می گویم کلام خود نیست، بلکه فردیست در جمع بی کران هستی که باورش کار هر کس نیست، مگر معنای آن بداند که آن چیست. ارابه ها را در بی کران به حرکت درآورید که نگهبانان ماوراء به آنچه در زمین می گذرد، نیازمندند. بشکافید آنچه شکافتنی نیست، در دل سنگ بروید و ترکیب ها را جدا نمایید.

وقتی باورها با محبت واقعی عجین شوند، معنی محبت را لمس می کنیم و دیگرانی که هیچ وقت از نظر محبت حضور نداشته اند، همان ظروف تهی هستند.

در کارگاه آموزشی، ساکنین، صف در صف ایستاده اند، در حالی که منتظر بازگشت استاد جلسه یعنی همان جانشین هستند که بعد از تنفس برای پاسخگویی به جایگاه برگردد. جانشین از درب وارد می شود، در حالی که "سه فرشته یا نگهبان" و "روح" او را همراهی می کنند. جانشین در جایگاه قرار می گیرد. سکوت برقرار می گردد. بعضی از ساکنین با شوق و اضطراب همراه با سکر و حیرت به جانشین و همراهان او می نگرند."تنزل الملائکه و الروح" چرا؟ و چرا در "لیله القدر"؟ چون تاریکی ها را تجربه نموده ایم و از قدرت مطلق می خواهیم که ما را با روشنایی ها آشنا گردان تا به فرمان عقل نزدیک شویم. نزدیک شدن به فرمان عقل از هزار ماه تلاش که معادل بیش از 83 سال عمر من در این حلقه حیات است، می ارزد.

توجه داریم، مثل همیشه، روح با لطافت و مکانیزم خاص خودش با القائات و الهامات همه ما را یاری خواهد رسانید.

جانشین از نگهبانان می خواهد به ترتیب هرگونه که خود صلاح می دانند در جایگاه قرار بگیرند و خطابه خود را ایراد نمایند.

سردار در جایگاه قرار می گیرد و خطابه اضداد را بیان می دارد که تأثیرش بر من موجب عوض شدن نگاهم به هستی می گردد. اضداد مانند یک تکانه هستند برای بیداری انسان ها و آن ابتدا محشر به پا می کند که سلاح بردارند و با نیروی مخالف خود درگیر شوند، زیرا انسان ناآگاه در اصل و اصول به سرعت می خواهد از خود و دیگران به دفاع برآید، اما نمی دانند که نیروی مخالف آماده است که ازانسان بی تفکر، حرکتی عظیم ایجاد کند که سیل خروشان او را از مسیر دور نموده و به طرف خواست خود ببرد.

اضداد از ابتدا مأمورند که تا انتها تخریب ایجاد نمایند و خلقت را به فساد و خونریزی دعوت کنند؛ اما هرقدر انسان ها به عقل و آگاهی نزدیک بشوند و در کامل شدن خود بیاموزند، اضداد کم رنگ می شوند و کم کم به آهستگی به صلح و آرامش نزدیک می شوند و از نیروهای تخریبی و بازدارنده، کاسته شده و به صفر نزدیک می شوند که راهیست سخت؛ اما امکان پذیر!!

و من در کارگاه آموزشی کنگره آموختم چگونه اضداد را معلم خود بدانم و آموزش هایی را که دیگر معلمانم به من می دهند، به کمک اضداد تکامل بخشم. بدون شب، مفهوم روز را درک نمی کردم. بدون روشنایی هم مفهوم تاریکی قابل درک نبود؛ پس فهمیدم که اضداد را خالق برای من طراحی نموده است. با این نگاه حسم تغییر کرد. از تنفرم کاسته شد و آرام آرام و به تدریج، تنفر و حتی کینه هایم به سمت قدردانی و دوست داشتن سوق پیدا کرد و حس کردم دارم عاشق می شوم... که عشق آسان نمود اول ولی افتاد مشکل ها!! به قول سعدی، اکنون من هم "عاشقم بر همه عالم که همه عالم از اوست"

دافعه ها به جاذبه تبدیل شد، حس های بسته بیدار گشت و سایه ها در نظرم جلوه ای دیگر یافت و من مثلث عشق را ساخته بودم در بیداری، البته با هوشیاری.

از بیداری تا هوشیاری فاصله چندانی نیست، اما ما انسان ها بایستی صبر داشته باشیم. برای هر یک از ما قدمی تازه یعنی آمیختن با روشنایی، درج است بر پیشانی عالم.

نگهبان بعدی، عقاب سفید خطابه اش را به امواج اختصاص داد.

... اکنون در بدو ورود من به کنگره من با امواج برخورد کردم که آنها هم نوعی از عشق را بیبان می دارند. تصور کنید اگر بین موجودات هیچ رابطه ای برقرار نبود، آیا می توانستند با هم به دور هم یا در پی هم باشند و ازدیاد یابند و در این جهان ارتباط برقرار نمایند؟ قطعاً می گویید خیر! "

... عشق با محبت آغاز می گردد و محبت صورت مسئله است، حل آن می شود عشق که لایتناهی است..." جملات اخیر بخشی از خطابه سوم، یعنی زنجیره های عشق است که از زبان سومین نگهبان که رعد نام دارد، می شنویم.

عشق، جسم نیست، جان هم نیست.

آنچه که با ماست، وقتی پا به هستی می گذاریم، با ما همراه است. وجود هستِ هستی است.

چگونه ما می توانیم یک زمانی همه اینها باشیم؟! یعنی قدرت مطلق؟! در صورتی که قطره ای از این جهان هستی در ما به امانت داده شده است و همان قطره کفایت می کند تا وجودی از لایتناهی باشیم و اگر شدیم، تازه می شویم انسان.

انسان بودن یعنی سپاس از هستی، از قدرت مطلق، یعنی وادی چهاردهم.

 رضا قلی پور    

Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: کارگاه آموزشی مجازی،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
شنبه 20 شهریور 1395 08:50
آقای قلی پور لذت بردم از شیوایی کلامتان قدرت مطلق نگهدارتان.
محمد عزیز خدا قوت بابت تهیه گزارش.
علیرضا نامداری شنبه 20 شهریور 1395 08:17
درود بر کمک راهنمای محترم آقای قلی پور. بسیار زیبا بیان کردید.
محمد حسین عزیز خداقوت
مسافر امید پنجشنبه 18 شهریور 1395 12:07
به نام قدت مطلق
حضور محترم کمک راهنمای محترم آقای قلی پور به نظر من فوق العاده زیبا بود.
محمدجان لطف کردی سپاس گزارم
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید: