دومین جلسه از دوره سوم سری کارگاه‌های آموزشی مجازی، ویژه آقایان مسافر کنگره60 نمایندگی آکادمی با استادی کمک راهنمای محترم آقای "محمد احمدی" و با موضوع "تکثیر دانایی" برگزار گردید 

زمان: اواسط زمستان سال 1389

مکان: حیاط نمایندگی آکادمی، جنب درب ورودی

ساعت: حدود 7:30 شب

طبق معمول، صدای همهمه و سروصدای لژیون‌های مختلف در هم آمیخته شده بود و بعضی‌ها مجبور بودند از روی لب خوانی پی به مشارکت‌ها ببرند، ولی شاگرد طبق معمول روی صندلی که درست روبروی استاد راهنمایش بود نشسته و وقتی فرصت را مناسب دید، بالاخره سؤالی که مدت است ذهنش را مشغول کرده بود را از راهنمایش پرسید.

شاگرد: ببخشید یه سؤال دارم.

استاد: بپرس

شاگرد: شما این همه ما را تشویق می‌کنید که خدمت کنیم، می شه بین اصلاً خدمت یعنی چه؟

استاد کمی روی صندلی جابجا شد و از بالای عینک به شاگرد خیره شد. در یک لحظه، لژیون ساکت شد. همه چشم به دهان راهنما دوختند. گویا این سؤال همه آن‌ها بود. شاگرد هم خوشحال از اینکه از این بود که با سؤالش همه را غافلگیر نموده و... . اما نه، این پاسخ استاد بود که به‌راستی همه را غافلگیر کرد. پاسخ بسیار کوتاه، مختصر و مفید بود:نمی‌دانم»

حال من هم نمی‌دانم چرا، درست در لحظه‌ای که قلم به دست گرفته و خواستم مطلبی را در خصوص هفته راهنما بنویسم، تصاویر این خاطره از سفر اولم مانند پرده سینما از جلوی دیدگانم رژه رفتند و در این روزهای نسبتاً گرم اردیبهشت، خاطره آن روز یا بهتر بگویم آن شب سرد زمستانی، برایم زنده شد. خود را در جمع پاک و صمیمی برادر لژیونی‌هایم می‌بینم، درحالی‌که از شدت سرما مانند دانه‌های تسبیح به هم چسبیده بودیم و  حضور و محبت راهنما هم نخ آن تسبیح بود.

آن شب یکی از به یاد ماندنی‌ترین شب‌های زندگی‌ام شد. خیلی خوب به یاد دارم که در ادامه از استادم سؤال کردم: آخر چطور می‌توانم محبت‌های شما را جبران کنم، و راهنما پاسخ داد: اگر راست میگویی و واقعاً می‌خواهی جبران مافات کنی، کنار لژیون من یک لژیون تشکیل بده.

آری از آن روز حدود 6 سال است که می‌گذرد. من به درجه کمک راهنمایی نائل شده‌ام و دست بر قضا، در همان شعبه‌ای در حال خدمت هستم که راهنمای عزیزم در آنجاست. اما آیا به‌واقع جبران مافات شد؟مسلماً نه». گویا هر چه زمان بیشتری می‌گذرد، پرده‌ها بیشتر و بیشتر کنار می‌روند و من نیز بهتر درک می‌کنم که زندگی‌ام را تا کجا مدیون راهنمایم هستم. شاید تا بی‌پایانی‌ها.

لیکن آنچه مرا بیشتر متعجب می‌کرد، شرطی است که راهنمایم برای جبران زحماتش برایمان تعیین کرد:نائل شدن به درجه کمک راهنمایی و تشکیل لژیون» و این یعنی تکثیر دانایی

چه شرط هوشمندانه و زیرکانه‌ای.چرا که طبق فرموده نگهبان کنگره 60: کلیه موجودات هستی به سهولت در حال تکثیر هم نوع خودشان هستند، اما تکثیری که مشکل به نظر می‌رسد، تکثیر دانایی انسان است. زیرا خروج از تاریکی و ظلمت اعتیاد و دیگر ظلمات، کاری است، بسیار والا و ارزشمند.

آری ای عزیز، تکثیر دانایی محقق نمی‌گشت، مگر به حضور پررنگ کمک راهنمایان و راهنمایان کنگره 60، که بار اصلی آموزش و ارتقاء  سطح آگاهی مسافران را به دوش می‌کشند ولیکن می‌بایست در این امر رازی نهفته باشد. همه می‌پرسند، آخر چطور می‌شود که یک راهنما از کار، خانواده، زندگی و تفریح خود بزند و همه را وقف خدمت به بندگان خدا کند. شاید باید برای درک بهتر موضوع، یک‌بار دیگر رجوع کنیم به تعریف سفر اول و سفر دوم، که در جلسات قرائت می‌شود.

در تعریف سفر اول آمده: سفری است که از مصرف مواد مخدر تا قطع آن ادامه دارد و سفر دوم نیز از قطع مواد مخدر تا رسیدن به خود است. نکته دقیقاً همین‌جاست.

 راه رسیدن به خود چیست؟ برای رسیدن به خود چه باید کرد؟

اما پاسخ: برای رسیدن به خود، ابتدا باید از خود گذشت»؛ و راهنمایان و کمک راهنمایان در کنگره دقیقاً طبق این اصل عمل می‌کنند.

پس به‌راستی چنین انسان‌هایی درخور تقدیر و لایق سپاسگزاری‌اند. بار خدایا آن هنگام که نگهبان خمر در مقابل ایشان تعظیم می‌کند (اشاره به مراسم اهدای گل در روزهای چهارشنبه)، به‌راستی من چگونه می‌توانم، تنها با تقدیم یک پاکت، اصل قدردانی را در مقابل عظمت کار این عزیزان به‌جای آورم. نمی‌دانم چه بگویم؟

یک‌بار درجایی خواندم که سکوت برتر از فصاحت است و سکوت برتر از کلام است. پس این بار به حرمت و احترام همه راهنمایان و کمک راهنمایان چهارده ثانیه سکوت می‌کنیم و در سکوت خودمان برای ایشان بهترین‌ها را از قادر متعال طلب می‌نماییم.

         

هفته راهنما پرشگون باد. 

Print Friendly Version of this pageپرینت مطلب داغ کن - کلوب دات کام Share
مرتبط با: کارگاه آموزشی مجازی،


می توانید دیدگاه خود را بنویسید
حامد شنبه 25 اردیبهشت 1395 10:49
انجام وظیفه میکنم،ممنون از لطف بزرگواران
حامد شنبه 25 اردیبهشت 1395 10:49
تشکر فراوان از استاد و راهنمای محترم خودم،جناب احمدی
حامد پنجشنبه 23 اردیبهشت 1395 15:55
انجام وظیفه بود.
اگر ایرادی در تایپ بود،به بزرگواری خودتون ببخشید
میثم یکشنبه 12 اردیبهشت 1395 17:30
مثل همیشه عالی بود.مرسی
رضا شنبه 11 اردیبهشت 1395 10:40
بسیار عالی بود.خدا قوت
همسفر نرگس جمعه 10 اردیبهشت 1395 21:19
با سپاس از آقای احمدی،وتشکر از آقای زرکش که خالصانه خدمت می کنند.تبریک به مناسبت هفته راهنما به همه راهنمایان گرامی.
همسفر زری جمعه 10 اردیبهشت 1395 19:51
آقای احمدی لذت بردم بسیار زیبا بود
وفا جمعه 10 اردیبهشت 1395 14:46
آقای حامد خدا قوت.
استاد محترم؛ آقای احمدی هفته راهنما بر شما و تمامی راهنمایان بزرگوار مبارک باشد.
علی جمعه 10 اردیبهشت 1395 13:03
مطلب زیبایی بود،در 14 ثانیه سکوتم هر آنچه که خیر است برایتان آرزومندم.سپاس
همسفر فخری جمعه 10 اردیبهشت 1395 11:58
جناب آقای احمدی هفته راهنما بر شما مبارک باد.ممنون از مطالب نغزتان!سپاس
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
 
درباره ما ...
دریافت نشریات و فایل های صوتی ...
دریافت کتاب «عبور از منطقه 60 درجه زیر صفر» نویسنده: مهندس حسین دژاكام دانلود نوشتارها و فایلهای صوتی کنگره 60 در قالب فایل Mp3 و PDF
اشعار شاعران کنگره 60
اشعار شاعران کنگره 60
مسافران و همسفران محترم کنگره 60 می توانند اشعار خود را به ایمیل: adezhakam@gmail.com برای آقای امین دژاکام ارسال کنند.
آمار سایت ...
• تعداد مطالب:
• تعداد نویسندگان:
• آخرین بروز رسانی:
• بازدید امروز:
• بازدید دیروز:
• بازدید این ماه:
• بازدید ماه قبل:
• بازدید کل:
• آخرین بازدید: